در شهرهای کرج، کرمانشاه، مشهد، زاهدان، زابل و سمنان
رژيم ضدبشری آخوندی در روز پنجشنبه 11ارديبهشت، همزمان با روز جهانی کارگر سه زندانی به نامهای مصطفی نازی چلوی، امير روزدار و بابک واونی را در زندان بندرعباس بدار آويخت. به اين ترتيب شمار اعدامها صرفاً در 11روزی که از ماه ارديبهشت می گذرد به 34تن بالغ شده است. دست کم پنج تن از اعدام شدگان در سنين 20 تا 23ساله بودند.
در کرج طی روزهای اول و دوم ارديبهشت ماه 11زندانی در دو اعدام جمعی در زندانهای قزل حصار و گوهردشت اعدام شدند. يکی از اعدام شدگان در زندان قزل حصار يک جوان 20ساله به نام رسول طالبی بود.
در کرمانشاه در روز 7ارديبهشت دست کم هفت زندانی در زندان ديزل آباد اعدام شدند. دو تن از اعدام شدگان فريبرز سيابانی و فتاحی نام داشتند.
در مشهد طی روزهای اول، 8 و 9ارديبهشت شش زندانی اعدام شدند. يکی از آنها يک جوان 20ساله بود.
در زاهدان در روزهای 2 و 4ارديبهشت سه زندانی در زندان مرکزی اين شهر اعدام شدند. در روز 6ارديبهشت سه زندانی سياسی از هموطنان اهل سنت بلوچ که بين 20تا 23سال داشتند در ملأعام در شهر زابل بدار آويخته شدند.
در سمنان نيز در روز 6ارديبهشت يک زندانی در ملأعام بدار آويخته شد.
بدار آويختن زندانيان در کوچه و خيابانها و زندانهای شهرهای مختلف کشور به خصوص در مناطقی چون سيستان و بلوچستان نشانگر ترس رژيم پا به گور آخوندی از خيزش عمومی به ويژه در مناطق محرومی است که به طور مضاعف از ستم و سرکوب و چپاول و تبعيض در رژيم آخوندی رنج می برند.
اين اعدامها که در زمان روحانی ابعاد بی سابقه يی به خود گرفته، رسواگر توهم اعتدال در فاشيسم مذهبی حاکم بر ايران است که تشديد سرکوب و خفقان را لازمه بقای خود می داند.
دبيرخانه شورای ملی مقاومت ايران
12ارديبهشت 1393 (2 مه 2014)
رژيم ضدبشری آخوندی در روز پنجشنبه 11ارديبهشت، همزمان با روز جهانی کارگر سه زندانی به نامهای مصطفی نازی چلوی، امير روزدار و بابک واونی را در زندان بندرعباس بدار آويخت. به اين ترتيب شمار اعدامها صرفاً در 11روزی که از ماه ارديبهشت می گذرد به 34تن بالغ شده است. دست کم پنج تن از اعدام شدگان در سنين 20 تا 23ساله بودند.
در کرج طی روزهای اول و دوم ارديبهشت ماه 11زندانی در دو اعدام جمعی در زندانهای قزل حصار و گوهردشت اعدام شدند. يکی از اعدام شدگان در زندان قزل حصار يک جوان 20ساله به نام رسول طالبی بود.
در کرمانشاه در روز 7ارديبهشت دست کم هفت زندانی در زندان ديزل آباد اعدام شدند. دو تن از اعدام شدگان فريبرز سيابانی و فتاحی نام داشتند.
در مشهد طی روزهای اول، 8 و 9ارديبهشت شش زندانی اعدام شدند. يکی از آنها يک جوان 20ساله بود.
در زاهدان در روزهای 2 و 4ارديبهشت سه زندانی در زندان مرکزی اين شهر اعدام شدند. در روز 6ارديبهشت سه زندانی سياسی از هموطنان اهل سنت بلوچ که بين 20تا 23سال داشتند در ملأعام در شهر زابل بدار آويخته شدند.
در سمنان نيز در روز 6ارديبهشت يک زندانی در ملأعام بدار آويخته شد.
بدار آويختن زندانيان در کوچه و خيابانها و زندانهای شهرهای مختلف کشور به خصوص در مناطقی چون سيستان و بلوچستان نشانگر ترس رژيم پا به گور آخوندی از خيزش عمومی به ويژه در مناطق محرومی است که به طور مضاعف از ستم و سرکوب و چپاول و تبعيض در رژيم آخوندی رنج می برند.
اين اعدامها که در زمان روحانی ابعاد بی سابقه يی به خود گرفته، رسواگر توهم اعتدال در فاشيسم مذهبی حاکم بر ايران است که تشديد سرکوب و خفقان را لازمه بقای خود می داند.
دبيرخانه شورای ملی مقاومت ايران
12ارديبهشت 1393 (2 مه 2014)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر