چرا رژيم به دبيرکل پارس می کند؟

پيروزی بزرگ عدالت مبارک

چرا رژيم به دبيرکل پارس می کند؟

روز 10آذر ماه جاری، دبيرکل سازمان ملل متحد بخشی

سه‌شنبه ۱۱ دسامبر ۲۰۱۲

چرا رژيم به دبيرکل پارس می کند؟

روز 10آذر ماه جاری، دبيرکل سازمان ملل متحد بخشی از گزارش خود به شورای امنيت ملل متحد درباره بحرانهای بين المللی را به موضوع اشرف اختصاص داد و از کشورهای عضو سازمان ملل خواست که هر چه زود تر به اعضای سازمان مجاهدين خلق ايران را که اکنون 3112تن از آنان از اشرف به اردوگاه ليبرتی منتقل شده اند پيشنهاد پناهندگی بدهند و آنها را تحت حمايت بين المللی قرار دهند».
با اين گزارش دبيرکل، ناگهان گويی آب به لانه مورچه ها ريخته باشند، فغان و فرياد رژيم ولايت فقيه از همه رسانه هايش به آسمان برخاست. تلويزيون رژيم ضمن اعلام اين خبر، دبيرکل سازمان ملل را متهم کرد که آنچه را که مجاهدين با رژيم کرده اند، ناديده گرفته است.

خبرگزاری مهر آخوندی خبر خود را با اين عنوان منتشر کرد: درخواست تأمل برانگيز از اعضای سازمان ملل، به (مجاهدين) پناهندگی بدهيد! اين خبرگزاری سپس افزود: «دبيرکل سازمان ملل متحد در اقدامی سؤال برانگيز و بر خلاف ادعای مبارزه با تروريسم خود و اربابان آمريکايی اش، خواستار اعطای پناهندگی به اعضای (سازمان مجاهدين خلق) گروهک تروريستی منافقين شد.

خبرگزاری سپاه پاسداران موسوم به فارس نيز به گونه يی ديگر غيظ و آشفتگی ولی فقيه را به نمايش گذاشت و خبر خود را با اين عنوان منتشر کرد: «درخواست وقيحانه بان کی مون از کشورها»

درک علت غيظ و آشفتگی ولی فقيه و پارس کردن اذنابش به دبيرکل که از يک سو او را سرسپرده آمريکا خوانده و از سوی ديگر، اظهاراتش را وقيحانه دانسته اند، نياز به تحليل و تعميق زياد ندارد. گزارش دبيرکل سازمان ملل متحد به مهم ترين ارگان اين سازمان، يک باره آب يخی بر روی کل رژيم ريخته و همه خوابهای خوش پنبه دانه اش در مورد مجاهدين را به کابوس تبديل کرده است. ولی فقيه ارتجاع به خود و نيروهای روحيه باخته اش وعده می داد که با انتقال مجاهدين از اشرف به ليبرتی کار سازمان مجاهدين به عنوان دشمن اصلی و نيروی جنگاور سرنگون کننده رژيم تمام است و از اين پس ايام به کام و دولت مستدام خواهد بود و حالا می بيند ای دل غافل، مجاهدينی که در اشرف مورد تهديد نيروهای دولت دست نشانده اش در عراق قرار داشتند و طی دو تهاجم نيز 50تن از آنها را به خاک افکنده بود، حالا نه تنها به عنوان يکی از مسائل بين المللی در گزارش نوبه ای دبيرکل ملل متحد به شورای امنيت مطرح می شوند، بلکه دبيرکل با قيد اين که اين سازمان اپوزيسيون رژيم حاکم بر ايران است، از ساير کشورهای عضو می خواهد که اولاً آنها را تحت حمايت بين المللی قرار دهند، ثانياً به آنها پيشنهاد پناهندگی بدهند.

اين موضع آشکارا مهر تأييدی است بر حقانيت و مشروعيت مقاومت و مبارزه سازمان مجاهدين خلق ايران از زبان بالاترين مقام بين المللی که روی ديگر سکه مشروعيت اپوزيسيونی که هرگز کتمان نکرده که به چيزی جز سرنگونی تام و تمام رژيم قانع نيست و نمی انديشد، عدم مشروعيت رژيم فاشيستی حاکم است.
رهبر مقاومت پيش از اين گفته بود که به زودی آخوندها از غلط کرده خود پشيمان خواهند شد. امروز ولی فقيه سوزش اين پشيمانی را تا مغز استخوان احساس می کند و لابد با خو

از گزارش خود به شورای امنيت ملل متحد درباره بحرانهای بين المللی را به موضوع اشرف اختصاص داد و از کشورهای عضو سازمان ملل خواست که هر چه زود تر به اعضای سازمان مجاهدين خلق ايران را که اکنون 3112تن از آنان از اشرف به اردوگاه ليبرتی منتقل شده اند پيشنهاد پناهندگی بدهند و آنها را تحت حمايت بين المللی قرار دهند».
با اين گزارش دبيرکل، ناگهان گويی آب به لانه مورچه ها ريخته باشند، فغان و فرياد رژيم ولايت فقيه از همه رسانه هايش به آسمان برخاست. تلويزيون رژيم ضمن اعلام اين خبر، دبيرکل سازمان ملل را متهم کرد که آنچه را که مجاهدين با رژيم کرده اند، ناديده گرفته است.

خبرگزاری مهر آخوندی خبر خود را با اين عنوان منتشر کرد: درخواست تأمل برانگيز از اعضای سازمان ملل، به (مجاهدين) پناهندگی بدهيد! اين خبرگزاری سپس افزود: «دبيرکل سازمان ملل متحد در اقدامی سؤال برانگيز و بر خلاف ادعای مبارزه با تروريسم خود و اربابان آمريکايی اش، خواستار اعطای پناهندگی به اعضای (سازمان مجاهدين خلق) گروهک تروريستی منافقين شد.

خبرگزاری سپاه پاسداران موسوم به فارس نيز به گونه يی ديگر غيظ و آشفتگی ولی فقيه را به نمايش گذاشت و خبر خود را با اين عنوان منتشر کرد: «درخواست وقيحانه بان کی مون از کشورها»

درک علت غيظ و آشفتگی ولی فقيه و پارس کردن اذنابش به دبيرکل که از يک سو او را سرسپرده آمريکا خوانده و از سوی ديگر، اظهاراتش را وقيحانه دانسته اند، نياز به تحليل و تعميق زياد ندارد. گزارش دبيرکل سازمان ملل متحد به مهم ترين ارگان اين سازمان، يک باره آب يخی بر روی کل رژيم ريخته و همه خوابهای خوش پنبه دانه اش در مورد مجاهدين را به کابوس تبديل کرده است. ولی فقيه ارتجاع به خود و نيروهای روحيه باخته اش وعده می داد که با انتقال مجاهدين از اشرف به ليبرتی کار سازمان مجاهدين به عنوان دشمن اصلی و نيروی جنگاور سرنگون کننده رژيم تمام است و از اين پس ايام به کام و دولت مستدام خواهد بود و حالا می بيند ای دل غافل، مجاهدينی که در اشرف مورد تهديد نيروهای دولت دست نشانده اش در عراق قرار داشتند و طی دو تهاجم نيز 50تن از آنها را به خاک افکنده بود، حالا نه تنها به عنوان يکی از مسائل بين المللی در گزارش نوبه ای دبيرکل ملل متحد به شورای امنيت مطرح می شوند، بلکه دبيرکل با قيد اين که اين سازمان اپوزيسيون رژيم حاکم بر ايران است، از ساير کشورهای عضو می خواهد که اولاً آنها را تحت حمايت بين المللی قرار دهند، ثانياً به آنها پيشنهاد پناهندگی بدهند.

اين موضع آشکارا مهر تأييدی است بر حقانيت و مشروعيت مقاومت و مبارزه سازمان مجاهدين خلق ايران از زبان بالاترين مقام بين المللی که روی ديگر سکه مشروعيت اپوزيسيونی که هرگز کتمان نکرده که به چيزی جز سرنگونی تام و تمام رژيم قانع نيست و نمی انديشد، عدم مشروعيت رژيم فاشيستی حاکم است.
رهبر مقاومت پيش از اين گفته بود که به زودی آخوندها از غلط کرده خود پشيمان خواهند شد. امروز ولی فقيه سوزش اين پشيمانی را تا مغز استخوان احساس می کند و لابد با خودش تکرار می کند که: خودم کردم که لعنت بر خودم باد!

اما تا آنجا که به مجاهدين برمی گردد، حرفشان اين است که: باش تا صبح دولتش بدمد، که اين هنوز از نتايج سحر است.
صبح دولت مهر تابان آزادی بر ايران زمين گرامی!