نامه سرگشاده مهدی داداش زاده به مهدی کوچک زاده، نماینده مجلس ضد مردمی خامنه ای

از اینکه وقت و جوهر خودکار خود را صرف نوشتن به تو میکنم، بر خود شرمسارم، ولی دو نکته باعث شد نتوانم تاب بیاورم و سکوت اختیار کنم.

اول و مهمترین دلیل، مرحوم ستار بهشتی  و دوم سخنی از دهان تودرباره مظلومیت نظام!!!

میدانم که جرات خواندن هم نداری، چه برسد به پاسخ دادن. زیرا میدانم امثال شما در خلوت خودتان آنچنان عذاب وجدانی دارید که گویی در میان لایه ای از بتون قرار دارید و راه گریزی ندارید. ولی در جمع چاپلوسان به رهبری و خائنان به مردم، هرکدام به نوعی گوی سبقت را از هم می ربایید.

ولی این دفعه، بد شکلی خود را نشان مردم دادی. حداقل از تجربه (احمد توکلی) کمی استفاده میکردی که از طرفی، خواهان بررسی علت قتل مرحوم بهشتی و سکوت خفت بار مسولان شد و از طرفی، مرحوم بهشتی را به خوارج تشبیه کرد که اگر برائت جستن از نظام کثیف شما، چون خوارج باشد، بهتر که ما را مشرکین بنامید و تمام اسلام را همراه با افتخاراتش دو دستی تقدیمتان میکنیم.

ای مهدی کوچک زاده، نماینده سیصد هزارنفری مجلس (تازه اگر تمایلات رهبری در آرا منظور نشده باشد) تو نماینده کمتر از پنج درصد مردم تهران هم نیستی، پس کاملا خود را نماینده رهبر معظمت بدان و غرق در ولایت باش و سرت را هم بالا نیاور که خبردار نشوی، بیرون چه خبر است.

این بالا و پایین پریدنها را که به خاطر مخالفت با درخواست رسیدگی به علت قتل یک جوان بود، آیا زمانیکه مرغ کیلویی هشت هزار تومان شد هم انجام دادی؟

آیا زمانیکه کودکان را پشت پنجره ماشینت اسپند به دست و گل به دست دیدی، باز هم خودت را به در و دیوار کوبیدی؟

آیا از مظلومیت مردم هم سخنی گفتی؟

آیا به فکر مادر ستار بهشتی و همانند او که از داغ جوانشان روز را شب میکنند و شب را تا صبح خون میگریند، بودی؟

آیا زمانیکه باتوم هم کیشانت بر تن دختران مردم آرام میگرفت هم نا آرامی کردی؟

آیا خودت را جای کارگری قرار داده ای که زمانی که به خانه میرود، از خجالت روی فرزندانش که چشمشان به دست تاول زده پدر کارگرشان است، آرام به گوشه ای میرود و میگوید من خسته ام و خود را به خواب میزند که مبادا فرزندان سراغ مطالبات بر حقشان را بگیرند، چه حسی دارد؟

آیاهای زیادی دارم!!! ولی کو، گوش شنوا ....

و اما مظلومیت نظام!!

حق داری از مظلومیت نظام حرف بزنی، زیرا نظام در کشتار دهه شصت بسیار مظلوم واقع شد، چون نتوانست بیش از سی هزار نفر را بکشد.

نظام در جریان کوی دانشگاه مظلوم واقع شد، چون نتوانست تمام دانشجویان را در جا بکشد و در بند کشد.

نظام در انتخابات 88 بسیار مظلوم واقع شد، چون نتوانست یک دل سیرانسان بکشد و شکنجه کند و تجاوز نماید.

نظام اکنون هم مظلوم است، چون هنوز نتوانسته مردم فقیر و مظلوم را کاملا له نماید.

نظام شما خیلی مظلوم است و من به مظلومیت نظام شما دلم خون است.

مطلبم را به پایان نزدیک میکنم، تو باختی در پیشگاه ملت مظلوم ایران، جاودانه خائنی شدی که کسی از یاد نمی بردت، نیاز به توضیح بیشتر نیست، این نامه را برایت میفرستم تا بدانی که آیندگان فراموش نمیکنند که به در و دیوار کوبیدنت برای دل رهبرت بود، نه دل مردم/

من را هم بکشید مثل بقیه، ولی بدانید هر کدام از این کشتن ها، مانند هرس کردن نهالی میباشد که تازه زمان رشدش فرارسیده.

در پیشگاه مردم مظلوم ایران باختی، هم شرافت را باختی و هم انسانیت را و هم ...

میدانم جوابی برای نامه ام نداری، ولی افتخارم این است که به من بگویند ضد انقلاب و به تو مرید رهبری