هر روز که می گذرد، بلبشو و جنگ و جدال لفظی در رسانه های حکومتی، در مجلس آخوندی و ساير نهادهای ولايت تشديد می شود.
علت، وحشت ريزشيهای نظام است که فضای نگرانی و فشار را به رأس رژيم صادر می کنند، اين فضای نفرات پايين و ميانی، وحشت سرکردگان نگران را مضاعف می کند و در نتيجه به صورت واکنشهای تندتر نسبت به برنامه رفسنجانی ـ روحانی و تشديد حملات عليه آنها ظاهر می شود. فضای نگرانی آن چنان از پايين به بالا و از بالا به پايين نظام جريان دارد که کيهان خامنه ای مجبور شده برای خوشايند ريزشيها رسانه های باند رقيب را «نشريات زنجيره يی» بنآمد و آنچه را که در مورد سفر روحانی و سلام و عليکهای احتمالی در راهروهای نيويورک می نويسند، «تکميل پازلهای طراحی شده از سوی طرف آمريکايی» معرفی کند.
از طرف ديگر رسانه های باند رفسنجانی و دستجات وابسته به اين باند آن چنان دامن از دست داده و به مجيزگويی و درخواست و نامه های فدايت شوم نويسی روی آورده اند که باعث نگرانی کارگزاران خودشان شده است.
مثلاً يکی از روزنامه های نزديک به رفسنجانی (مردمسالاری) با يادآوری اين که فعلاً «نه به بار است، نه به دار»، هشدار داده که «نبايد اهداف و برنامه های» اين سفر را «آن قدر بزرگ و دست نيافتنی» کرد که «بعد از انجام سفر، دست مايهٴ توقعات خودساخته مخالفان افراطی قرار گيرد که چرا نشد و يا اهداف سفر ناکام ماند؟»
اما نکته قابل توجه اين است که سفر کذايی درست در بحبوحهٴ اين کشمکشهای باندی و جنگهای فزايندهٴ لفظی، با خبر ديدار روحانی و خامنه ای شروع شد. تلويزيون رژيم گفت: خامنه ای در اين ديدار برای او «آرزوی موفقيت» کرد.
حالا سؤال اين است که آيا در زير پوشش همهٴ دود و دمهای رسانه يی، خامنه ای آن طور که در برخی روزنامه های باندی درز کرده طرح روحانی برای مذاکرات را تأييد کرده و به او اجازه داده است؟ يا برايش محدوده تعيين کرده يا اساساً مخالفت کرده است.
اعلام «آرزوی موفقيت» از سوی خامنه ای توسط تلويزيون رژيم آيا صرفاً مصرف خارجی دارد يا به معنی اجازه دادن به روحانی برای امضای جام زهر است در صورتی که فريب کارساز نباشد؟ پاسخ به زودی مشخص خواهد شد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر