خامنه ای در ديدار با سطان عمان برای قدرتهايی که درصدد مجازات عاملان جنايت بزرگ عليه بشريت در سوريه هستند، خط و نشان تروريستی و جنگ افروزانه کشيد که اگر در سوريه دخالت کنند، آتش جنگ اين منطقه، دامن خودشان را هم خواهد گرفت. وزير خارجه به اصطلاح اعتدالی کابينهٴ روحانی هم عين همين تهديد تروريستی را تکرار و تأکيد کرد: «توسعهٴ افراط گرايی به مرزهای منطقه محدود نخواهد ماند و پيامدهای آن به ديگر مناطق جهان و کشورهای غربی کشيده خواهد شد». شبيه به اين عربده کشيها را از روز گذشته از زبان سردمداران مختلف نظامی و سياسی ولايت فقيه و همچنين در رسانه های هر دو باند رژيم شاهديم. جالب اين جاست که اين جنايتکاران از هر جنس و باندی که هستند، چه «اصولگرايان» جبهه خامنه ای و چه «اعتدالگرايان» جبهه رفسنجانی در اين مورد يک حرف را می زنند و تکرار می کنند. می گويند: دخالت در سوريه در انحصار ماست و هرکس ديگر بخواهد به ارتش آزادی سوريه کمک کند، يا به کمک مردم در معرض نسل کشی در اين کشور برود، دخالت خارجی محسوب می شود. آنها البته جنايتهای توصيف ناپذير خودشان در سوريه برای سرپا نگه داشتن بشار اسد را دخالت نمی دانند، زيرا سوريه را استان سی و پنجم خودشان و امنيت ولايت فقيه را در پيوند با امنيت بشار اسد می دانند و اين را به صراحت هم می گويند.
حالا سؤال اين است چه اتفاقی افتاده که يکباره اين سر و صداها از سر تا پای نظام ولايت بلند شده و اين همه دود و دم و عربده کشی ناشی از قدرت است يا ناله های ضعف و وحشت؟
جواب روشن است: پيامدهای بزرگترين جنايت قرن بيست و يکم عليه بشريت که با طراحی و مشارکت رژيم ولايت فقيه در حومه دمشق صورت گرفت، آخوندها را غافلگير کرده است. آنها انتظار نداشتند که قدرتهای جهانی مصمم به هيچ گونه واکنش جدی شوند و پا را از محکوم کردن بی محتوا يا درخواست بی فرجام برای تحقيق، فراتر بگذارند. آنها برای اين جنايت بزرگ توطئه همه جانبه يی را تدارک ديده بودند تا بتوانند به سادگی مسئوليت استفاده از سلاح شيميايی را به گردن ارتش آزادی سوريه بيندازند. روزنامه السياسه چاپ کويت بخشی از اين توطئه را به نقل از يک منبع نزديک به دولت عراق افشا کرده و از جمله نوشته است: رژيم ايران با رساندن اطلاعات گمراه کننده از طريق دولت روسيه به سازمانهای اطلاعات غربی چنين وانمود کرده بود که مخالفان مسلح بشار اسد آمادهٴ استفاده از سلاح شيميايی هستند و مقادير کافی هم در اختيار دارند.
اما وقتی ابعاد جنايت، وجدان جهانی را چنان جريحه دار کرد که سکوت و چشم بستن بر آن به امری نابخشودنی نزد افکار عمومی کشورها تبديل شد، راه بر اما و اگرهای معمول قدرتها بسته شد و مجبور شدند گامهايی برای نشان دادن يک واکنش جدی بردارند. امری که تماميت نظام ولايت فقيه را به وحشت و ارکان آن را به لرزه انداخت، زيرا سردمداران اين رژيم به خوبی می دانند که هر ضربه جدی به بشار اسد عملاً يک ضربه به رژيم پوسيده خودشان نيز هست، آن هم در شرايطی که اين رژيم به شدت در بحرانهای فراگير دست و پا می زند و راه برون رفتی برايش متصور نيست. واقعيت اين است که سرنوشت آخوندها چنان به سرنوشت بشار اسد پيوند خورده است که چنين ضربه يی به هر ميزان راه ارتش آزادی سوريه را در جهت سرنگونی هرچه سريعتر بشار اسد هموار کند، بر سرعت سقوط رژيم ولايت در سراشيب سرنگونی نيز خواهد افزود. به همين دليل از فرط وحشت، اين چنين عربده و خط و نشانهای تروريستی می کشند تا بلکه بتوانند جلوی مجازات را بگيرند. اما واقعيت اين است که جنايت بزرگ شيميايی در حومه دمشق چنان وجدان جهانی را زخمدار کرده که ديگر امکان سکوت و چشم فروبستن برای هيچ قدرتی وجود ندارد و مجازات جنايتکاران در چشم انداز قرار گرفته است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر