سايت و روزنامه وال استريت ژورنال: در حالی که رئيس جمهور ”مدره“ جديد به مذاکرات فراخوان می دهد، سانتريفيوژها می چرخند

بدون تحريمهای قوی تر، ايران هسته يی می شود نوشته مارک کرک (سناتور عاليرتبه) و اليوت انگل (معاون رئيس کميته خارجی کنگره آمريکا)
آيا کنگره بايد با تحريمهای جديد که می تواند اقتصاد ايران را نزديک به نابودی ببرد، به منظور متوقف کردن برنامه هسته يی اين کشور پيش برود؟ در حال حاضر در واشينگتن، بسياری از همکاران ما به اين سؤال پاسخ نه می دهند.
آنها استدلال می کنند که تحريمهای سخت تصويب شده توسط کنگره، در طول چند سال گذشته به تغيير رهبری در ايران کمک کرده - رئيس جمهور تندرو، محمود احمدی نژاد، را با حسن روحانی در انتخابات ماه ژوئن عوض کرده است. آنها استدلال می کنند که آقای روحانی يک مدره ​​است که مشتاق به ورود به مذاکرات واقعی با غرب در مورد برنامه هسته يی اين کشور است. با توجه به اين تغيير، آنها می گويند، حالا زمان آن است که ايالات متحده به ايران شاخه زيتون ارائه کند. راه برای نشان دادن حسن نيت ما اين است که از اعمال تحريمهای اقتصادی سخت تر جلوگيری کنيم.
ما اختلاف نظر داريم. در حالی که ما به سياست گزارانی که اين ديدگاه را دارند احترام می گذاريم و می دانيم که آنها با هدف ما برای يک ايران عاری از سلاح هسته يی مشترک هستند، معتقد نيستيم که کاهش فشار راه برای رسيدن به آنجا است. در مقابل، ما متقاعد شده ايم که اتخاذ گامهای فوری برای افزايش درد ناشی از تحريمها، تنها راه برای متقاعد کردن رهبران ايران به تغيير مسير است.
جمهوری اسلامی، يکی از وحشيانه ترين رژيمها در جهان، در آستانه توانايی سلاح هسته يی است. فکر اين که ديکتاتورهايی که ارزش زندگی انسان را در داخل ناديده می گيرند و خواستار نسل کشی در خارج از کشور هستند سلاح هسته يی داشته باشند بايد هر آمريکايی را بترساند.
برای اين که روشن باشد: ايران يک انتخابات آزاد و عادلانه در اوايل تابستان امسال نداشت. مردم ايران مجبور به انتخاب بين يک گروه از خود يهای رژيم که به دقت توسط رهبر عالی علی خامنه ای دستچين شده بودند شدند. بيش از 600 نامزد بالقوه، رد صلاحيت شدند. اصلاح طلبان تحت بازداشت خانگی نگه داشته شدند. اينترنت شديداً در هفته های منتهی به رأی گيری کنترل می شد.
در پايان، آقای روحانی پيروز شد. اگر چه کلمه ”مدره“ اغلب قبل از نام او در گزارشهای خبری می آيد، رئيس جمهور جديد ايران، اصلاح طلب نيست. برای بيش از دو دهه، او به عنوان نماينده شخصی رهبر عالی در شورای امنيت ملی ايران خدمت کرده است. اين شورا بر طيف وسيعی از فعاليتهای غيرقانونی از سرکوب معترضان دانشجويی در داخل تا حمايت از گروه های تروريستی مانند حزب الله، در خارج از کشور نظارت دارد. در طی يک سخنرانی در سال 2004 آقای روحانی با افتخار گفت که چطور استراتژی مذاکره آرام با غرب ايران را قادر به کش دادن کرد در حالی که برنامه هسته يی پيش می رفت.
در حالی که رئيس جمهور روحانی خواستار مذاکرات ”جدی“ با غرب می شود، سانتريفوژهای ايران می چرخند، موشکهای آزمايشی اش پرتاب می شوند، طرحهای تروريستی عواملش، و نقض حقوق بشر تشديد می شود. پنتاگون گزارش می کند که ايران می تواند تا سال 2015پرواز آزمايشی موشکهای بالستيک قاره پيما قادر به رسيدن به ايالات متحده انجام دهد. تنها در ماه گذشته، مؤسسه غيرحزبی علوم و امنيت بين المللی، با استفاده از اطلاعات ارائه شده توسط بازرسان سازمان ملل متحد، تخمين زد که ايران به توانايی هسته يی بحرانی - دانش فنی برای توليد اورانيوم درجه نظامی کافی برای يک ماده منفجره هسته يی بدون اين که شناسايی شود - تا اواسط سال 2014 دست می يابد.
ما اعتقاد داريم که ايالات متحده بايد همه گزينه های غيرنظامی برای جلوگيری از ايران از دستيابی به قابليت حياتی را بکار گيرد. مؤثرترين ابزار ما برای جلوگيری از يک حمله نظامی تصويب تحريمهای شديدتر است.
در سال 2011، کنگره تحريمهايی با هدف قرار دادن بانک مرکزی ايران و صادرات نفت را اعمال کرد. يک سال بعد، ايالات متحده حمل و نقل، کشتی سازی و بخش انرژی ايران را در ليست سياه قرار داد. نتيجه؟ از دسامبر 2011، پول ايران بيش از دو سوم از ارزش خود را از دست داده در حالی که درآمدهای نفتی رژيم نصف شده است. بنابراين تحريمها کار می کند. اما نقاط ضعف باقی مانده است، و فشار اصلاً نزديک به سطح حداکثر هم نيست.
ايران کماکان به دسترسی به ميلياردها دلار ذخاير ارزی در بانکها در سراسر جهان ادامه می دهد. هم چنان به صدور بيش از يک ميليون بشکه نفت در روز به چين، هند، کره جنوبی و ژاپن، که تا حد زيادی، بزرگترين منبع باقی مانده درآمد رژيم است ادامه می دهد. و هم چنان به جمع آوری سود بسيار زياد از معدن، ساختمان و مهندسی ادامه می دهد.
عزم آمريکا به خصوص در چند ماه آينده بسيار مهم است. با آوردن رژيم به آستانه فروپاشی اقتصادی، ايالات متحده می تواند اين اهرم را تبديل به يک راه حل ديپلوماتيک کند که ايران را وادار می کند مطابق با تمام تعهدات بين المللی، از جمله تعليق همه فعاليتهای مربوط به غنی سازی و بازفرآوری عمل کند.
ما می توانيم با بيرون کشيدن بقيه صادرات نفت ايران از بازار، قطع دسترسی به ذخايرش در خارج از کشور، و در ليست سياه قرار دادن بخشهای استراتژيک اقتصاد ايران راه زيادی برای دسترسی به اين هدف جلو برويم. مجلس ماه گذشته با آرای 400 به 20 به تصويب چنين اقداماتی رأی داد. زمان آن سات که مجلس سنا اقدام کند.
با تقويت تحريمها، ما خواستار پايان دادن به ديپلوماسی نيستيم. اما پس از سالها مذاکرات بی ثمر، روشن است که مذاکرات تنها زمانی موفق خواهد شد که رژيم احساس فشار برای تغيير مسيربکند - و نه در نتيجه خوش بينی نابجا روی يک چهره جديد برای همان رژيم که در پيگيری سلاح هسته يی دودل نبوده است.