۱۳۹۲ مهر ۱۴, یکشنبه

فراخوانهای شخصيتهای سياسی از شورای اروپا در استراسبورگ برای آزادی گروگانها و حفاظت بين المللی از ليبرتی

شخصیتهای سیاسی از شورای اروپا در استراسبورگ


برايان بينلی-نماينده پارلمان انگلستان
سياستمداران از سراسر اروپا نسبت به حملات عليه کمپ اشرف و مرگ 52نفر در آن کمپ، و در کمپ ليبرتی و در مورد 7 گروگان ابراز انزجار کردند. رژيم ايران و دولت آمريکا هر دو می دانند گروگانها اکنون زنده و در عراق در اسارت هستند.
دولت خود من، انگلستان هم تلاش می کند با ناديده گرفتن اعمال وحشتناکی که توسط دولت مالکی در عراق به درخواست رژيم ايران صورت گرفته است، دست خود را بشويد.
اکنون ما به اصطلاح رئيس جمهور روحانی را داريم که يک کارزار فريب به راه انداخته و اميدوار است موفق شود تحريمها لغو شوند. من می توانم اطمينان بدهم که اگر تحريمها لغو شوند رژيم ايران فوراً کار خود را حول برنامه تسليحات هسته يی ادامه می دهد. کشورهای غرب نبايد فريب بخورند و باور کنند که روحانی، به اصطلاح صدای مدراسيون، به نيابت از ولی فقيه کار نمی کند که اصلی ترين هدفش لغو تحريمها می باشد تا سپس برنامه تسليحات هسته يی خود را ادامه دهند. ما نمی توانيم اين فريب را بخوريم.

اميل بلسيک-نماينده پيشين مجلس ملی فرانسه
اسم من اميل بلسيک است. من نماينده افتخاری بارن و شهردار سابق ساورن هستم. با توجه به مشاغل سابقم، من يک حامی خانم رجوی و مقاومت ايران در مجلس ملی بودم
من يک دموکرات هستم و فکر می کنم که مبارزه برای دموکراسی مرز نمی شناسد. آنچه اکنون در ايران می گذرد يک ديکتاتوری مذهبی است. حقوق بشر را به کلی ناديده می گيرد و از تروريسم بين المللی حمايت می کند و هدفش صدور تروريسم به سراسر دنيا است. يک دموکرات، در هر جای جهان که باشد نمی تواند نسبت به اين امر بی تفاوت باشد.
به اين دليل است که من از حدود 15سال پيش به جنبش مجاهدين خلق نزديک هستم. من فکر می کنم آنچه در کمپ اشرف رخ داد يا در ليبرتی می گذرد، اعدام 52نفر، گروگانگيری 7تن، در حال حاضر مستلزم يک اقدام مؤثرتر و يک مسئوليت پذيری بين المللی است.

طاهر بومدرا، مسئول پرونده اشرف در سازمان ملل
شورای اروپا نهاد اروپايی است که استانداردهای حقوق بشر و اعمال انسان دوستانه کشورهای عضو را تعيين می کند، و با حضور در شورای اروپا پيام من به آنها اين است که اين غيرقابل قبول است که شاهد جنايت عليه بشريت در اشرف باشند و نمايندگان آنها در بغداد کماکان در سکوت باشند. آنها بايستی لب به سخن باز کنند و وقايع را در اشرف مشاهده کنند. آنها دقيقاً می دانند که چه رخ داده است. آنها می دانند که آن چيزی که در اشرف گذشت دخالت ارتش عراق بود. اين يک قتل عام بود که می تواند جنايت عليه بشريت تلقی شود. 7نفر ربوده شده و به بغداد منتقل شدند. جامعه ديپلوماتيک دقيقاً می داند که چه رخ داده و از موقعيت آنها هم خبر دارد. اما آنها کماکان در سکوت هستند.
بنابراين آن چيزی که من را متعجب می کند اين است که چرا اين سکوت؟ از ملل متحد، از ايالات متحده و کشورهای عضو شورای اروپا. آنها از واقعيتهای در صحنه خبر دارند و می دانند که 52نفر به طور عمد و از قبل طراحی شده توسط ارتش عراق کشته شدند. جامعه اروپا در بغداد است و رهبری را در برقراری ارتباط با دولت عراق در تمامی مسائل برعهده می گيرد، و من به آنها اصرار می کنم که اين مسأله را مطرح کنند و اطمينان حاصل کنند اين 7 گروگان آزاد شوند و آنهايی که گروگانها را ربوده و 52نفر را در اشرف کشتند مورد حسابرسی قرار گيرند. با تشکر

ژان فيليپ مورر، نماينده پيشين مجلس ملی فرانسه
ژان فيليپ مورر هستم. نماينده سابق مجلس ملی و نايب رئيس شورای استان بارن
خيلی خوشحال هستم که اين جا در شورای اروپا در کنار خانم رجوی حضور دارم تا از حقوق ايرانيان در عراق دفاع کنم. آنها امروز در معرض تهديد دولت عراق هستند، در پی تهاجم به کمپ اشرف با تلفات بيشمار و همزمان در پی گروگانگيری و نگهداری آنها توسط دولت (عراق) که در معرض استرداد هستند.
عراق بايد به تعهدات خود پايبند باشد و ايرانيانی که پناهنده هستند و از آزادی کامل انديشه برخوردارند، را به لحاظ جسمانی و فکری تحت فشار قرار ندهد. مهم است که جامعه بين المللی برانگيخته شود. به اين دليل است که همه ما هر روز بيشتر برانگيخته می شويم. برای حمايت از اين اشخاص و همچنين برای فشار روی دولت عراق بيشتر برانگيخته می شويم.

لارش ريسه: نماينده پيشين پارلمان نروژ
وقتی من به عکسهای 52 قربانی نگاه می کنم، بسياری از دوستان خودم، دوستان شخصی خودم را می بينم که وقتی برای مدتی در تابستان 2005 در کمپ اشرف بودم با آنها آشنا شدم.
اين شوکه کننده و وحشتناک است. به طور خاص با اين انديشه که چگونه آمريکا و انگلستان پول و منابع و پرسنل هنگفتی جهت پيروزی در جنگ عراق اختصاص دادند زيرا دولت مالکی با کمک نيروهای آمريکا و انگلستان بر سر کارآمد و آنها در واقع به رژيم ايران کمک کرده اند تا بالاخره نفوذ قوی بر عراق داشته باشند، چيزی که ساليان دراز به دنبال آن بود.
مسأله فوری اين است که 7 گروگان را از اسارت خارج کنيم که احتمالاً به طرز بسيار سختی زير بازجويی هستند و طرح اين است که به ايران فرستاده شوند. ما اميدواريم با ديدن اسناد بيشتر مبنی بر اين که در واقع نيروهای امنيتی عراق مسئول اين مسأله هستند و لشکر طلايی نخست وزير مالکی 7 گروگان را اسير گرفته و آنها را از اين مکان به آن مکان جابه جا می کند، چشمان سياستمداران غربی بيشتری باز خواهد شد تا به دولتهای خود فشار آورند تا اقداماتی صورت گيرد چون اکنون به واقع نياز به اقدامات عملی داريم.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر