«ديپلماسی جنگ در اولويت نخست قرار داشت. هر فعاليت خارجی هم که انجام می شد مستقيم يا غيرمستقيم به حمايت از جنگ مربوط می شد. ... اين جزو وظايف ما بود که امکانات تسليحاتی مورد نياز را فراهم کنيم.
سال 61 سفری به چين داشتم و با وزير خارجه وقت اين کشور ديدار کرديم. بعد از پايان ملاقات رسمی، به وی گفتم، ما طالب اين هستيم که در اختيار ما هم سلاح قرار دهيد تا بين ما و عراق موازنه ايجاد شود. گفت که شرکتی در هنگ کنگ هست که ارتباطی به ما ندارد اما ما آدرسش را به شما می دهيم و به آنها هم سفارش می کنيم که به شما سلاح بفروشند».
ولايتی در مصاحبه با خبرگزاری سپاه پاسداران اضافه کرد: «بعدها ارتباط خوبی که بين ما و چين برقرار شده بود آشکار شد. آنها موشک و هواپيما در اختيار ما می گذاشتند. حتی در زمان رياست جمهوری مقام رهبری (خامنه ای) که ايشان به چين سفر داشتند، بين دو کشور قرارداد هسته يی بسته شد».
ولايتی ادامه داد: «بنده به همراه آقای رفيقدوست (وزير دفاع وقت) به يکی از کشورها سفر کرديم و برای اولين بار و در پنج مرحله 30 موشک اسکات B دريافت کرديم و هيچ پولی هم پرداخت نکرديم. ... همه دنيا متعجب شدند که ايران موشک هدايت شونده نداشت، از کجا آورده؟ در نهايت با درآوردن شماره سريال های اين موشکها معلوم شد که چه کشوری اين موشکها را در اختيار ايران قرار داده.
با هدايت روسها، از برخی کشورهای بلوک شرق مهمات می گرفتيم. ما صحبتهايش را انجام می داديم و در ادامه مسئولان و متخصصان وزارت دفاع و سپاه می رفتند و سلاح را تهيه می کردند».
اعترافهای ولايتی در حالی است که رژيم آخوندی طی ساليان متمادی به طور دجالانه منکر دريافت هر گونه کمک تسليحاتی می باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر