جمعه بازار امروز تهران نمايشگاه ذلت نظام به زانو درآمده ولايت فقيه بود.
آخوند موحدی کرمانی امام جمعه نمره موقت تهران جيغ و آه و نالة سر داد که
چرا وزير خارجه آمريکا و معاونش برای رژيم تعيين تکليف کرده اند که قست اول
پولهای آزاد شده بر اساس قرار داد اتمی ژنو بايد صرف چه کارهايی بشود.
آخوند موحدی گفت: توقيف اين پولها «دزدی» بوده است ولی حالا شما تعيين تکليف می کنيد که چگونه مصرف شود؟ … می گويند بعد از اتمی نوبت موشکهای بالستيک است. ناله می کرد که چرا می گويند «عوامل فتنه» بايد آزاد شوند؟ با سوز دل می گفت: می گويند نظام بايد دست از حمايت تروريستها (يعنی حزب الشيطان) بردارد و عامل بی ثباتی در سوريه و ساير کشورهای منطقه نباشد؟
اينها ناله های شبيه به عربدهٴ نمايندهٴ خامنه ای در نمايش جمعه تهران بود، اما او در مقابل، به مجريان مذاکره و اصل مذاکرات که آنچه به خاطرش آه و ناله می کند، پيامدهای آن است، حمله زيادی نکرد، به نرمی تذکر داد و حتی به خاطر مذاکرات شکرگزاری کرد و گفت: همين مبلغی هم که به دستمان آمده و بايد مطابق دستورالعمل آمريکا مصرف کنيم از «برکت» مذاکرات است.
نماينده خامنه ای در مقابل همهٴ اين تحقيرها و ذلتهای نازل شده تنها به مجريان مذاکرات تسليت گفت و آنها را دعوت کرد کمی با تکبر بيشتر در مقابل غربيها ظاهر شوند و اين قدر «متواضعانه» و با «نجابت» برخورد نکنند. اين در حالی است که عوامل تيغ کش باند ولايت دولت روحانی را به خاطر اجرای فرمان وزارت خارجه آمريکا مبنی بر اين که 550 ميليون دلار را چگونه بايد مصرف کنيد به شدت مورد حمله قرار داد. مثلاً روزنامه جوان ارگان بسيج ضدمردمی تيتر زده: «راهبرد تحقير ملی پس از تعليق» و دولت روحانی را به «واکنش منفعلانه» در برابر «تحقيرها» متهم می کند و سخنرانيهای اخير آخوند روحانی را از پشت «تريبونهای منفعل و شکسته» توصيف می کند.
تفاوت و گاه تناقضی که ميان اظهارات نماينده خامنه ای و تيغ کش های ولايت ظاهر شده اولاً نمودی از تجزيه درونی باند ولايت در آستانه دور بعدی مذاکرات است. ثانيا گويای وضعيت کنونی رژيمی است که هم چنان روی زانو به سمت ميز زهر خوران اتمی می رود و به رغم همهٴ دود و دمها هيچ راهی جز سرکشيدن جام زهر، تا ته آن ندارد. تکرار اين آه و ناله ها تنها بن بست خامنه ای را نشان می دهد که نه می تواند زهر را پس بزند و نه می تواند پيامدهای مرگبار آن را تحمل کند.
آخوند موحدی گفت: توقيف اين پولها «دزدی» بوده است ولی حالا شما تعيين تکليف می کنيد که چگونه مصرف شود؟ … می گويند بعد از اتمی نوبت موشکهای بالستيک است. ناله می کرد که چرا می گويند «عوامل فتنه» بايد آزاد شوند؟ با سوز دل می گفت: می گويند نظام بايد دست از حمايت تروريستها (يعنی حزب الشيطان) بردارد و عامل بی ثباتی در سوريه و ساير کشورهای منطقه نباشد؟
اينها ناله های شبيه به عربدهٴ نمايندهٴ خامنه ای در نمايش جمعه تهران بود، اما او در مقابل، به مجريان مذاکره و اصل مذاکرات که آنچه به خاطرش آه و ناله می کند، پيامدهای آن است، حمله زيادی نکرد، به نرمی تذکر داد و حتی به خاطر مذاکرات شکرگزاری کرد و گفت: همين مبلغی هم که به دستمان آمده و بايد مطابق دستورالعمل آمريکا مصرف کنيم از «برکت» مذاکرات است.
نماينده خامنه ای در مقابل همهٴ اين تحقيرها و ذلتهای نازل شده تنها به مجريان مذاکرات تسليت گفت و آنها را دعوت کرد کمی با تکبر بيشتر در مقابل غربيها ظاهر شوند و اين قدر «متواضعانه» و با «نجابت» برخورد نکنند. اين در حالی است که عوامل تيغ کش باند ولايت دولت روحانی را به خاطر اجرای فرمان وزارت خارجه آمريکا مبنی بر اين که 550 ميليون دلار را چگونه بايد مصرف کنيد به شدت مورد حمله قرار داد. مثلاً روزنامه جوان ارگان بسيج ضدمردمی تيتر زده: «راهبرد تحقير ملی پس از تعليق» و دولت روحانی را به «واکنش منفعلانه» در برابر «تحقيرها» متهم می کند و سخنرانيهای اخير آخوند روحانی را از پشت «تريبونهای منفعل و شکسته» توصيف می کند.
تفاوت و گاه تناقضی که ميان اظهارات نماينده خامنه ای و تيغ کش های ولايت ظاهر شده اولاً نمودی از تجزيه درونی باند ولايت در آستانه دور بعدی مذاکرات است. ثانيا گويای وضعيت کنونی رژيمی است که هم چنان روی زانو به سمت ميز زهر خوران اتمی می رود و به رغم همهٴ دود و دمها هيچ راهی جز سرکشيدن جام زهر، تا ته آن ندارد. تکرار اين آه و ناله ها تنها بن بست خامنه ای را نشان می دهد که نه می تواند زهر را پس بزند و نه می تواند پيامدهای مرگبار آن را تحمل کند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر