جام بسيجی پسند زهر

هر روز که بر رژيم ولايت فقيه می گذرد، زهر بيشتر اثر می کند و آثارش در همهٴ ارکان نظام ظاهر می شود. مهمترين نمود آن در تشديد جنگ قدرت است که اين روزها ابعادش هرچه گسترده تر شده است. يکی از صحنه های تازه، جنگ بر سر ابلاغية خامنه ای تحت عنوان «بيانيه سياستهای اجرايی اقتصاد مقاومتی» است. ده روز پس از اين که ولی فقيه طلسم شکسته اين بيانيه را خطاب به سرکردگان سه قوه رژيم صادر کرد، جنگ باندها بر سر اين عبارت مضحک شدت گرفته است. روز شنبه اين رويارويی در مطبوعات باندها برجسته بود. کيهان خامنه ای با عنوان «اقتصاد مقاومتی باطل السحر تحريمها» در صفحه اول خود، درست رودرروی روزنامه مردم سالاری از باند رفسنجانی با عنوان «تنيده شدن در اقتصاد منطقه» قرار گرفت. دو عنوان که بيانگر دو برداشت کاملاً متضاد از ابلاغية ولی فقيه طلسم شکسته به سرکردگان سه قوه نظام است. عنوان کيهان که نقل قولی از امام جمعهٴ نمره موقت خامنه ای است، اقتصاد مقاومتی را با شعار «نگاه به درون»، باطل السحر يا درهم شکننده تحريمها معرفی می کند. در مقابل عنوان مردم سالاری که بازتاب نظر رفسنجانی و روحانی است، درست برعکس، عملی شدن اقتصاد مقاومتی را با تنيده شدن اقتصاد ايران آخوند زده به اقتصاد کشورهای منطقه و جهان امکانپذير می داند. تنيده شدن يعنی پيوند در تار و پود و ايجاد يک پديده تازه که تا اعماق به اقتصادهای ديگر وابسته است. حالا پيدا کنيد واقعيت را، بالاخره بسيجيان و ريزشيها کدام را بايد باور کنند تا هراس دلهايشان اندکی فروکش کند؟ بايد نگاه به درون باشد يا پيوند کاملاً عميق با اقتصادهای ديگر. سؤال مهم ديگر اين است که صادر کننده اين ابلاغية پرشکاف خود در کجا ايستاده است؟ آنچه در اين ده روز شاهد بوديم به به و چه چه هر دو باند از پديده موهوم و من درآوردی «اقتصاد مقاومتی» بود. روحانی می گفت اين چراغ راه مسير دولت است. مهره های ولايت مانند پاسدار شريعتمداری در کيهان آن را راه حل همهٴ مشکلات معرفی می کردند. اما حفظ احترام ابلاغية ولی فقيه طلسم شکسته ده روز بيشتر دوام نياورد و جنگ بر سر عبارت مضحک و پر شکاف «اقتصاد مقاومتی» بالا گرفت. کيهان خامنه ای در يادداشت روز 10اسفند عملکرد دولت روحانی را در قبال «اقتصاد مقاومتی» مورد حمله قرار داده و بسيار «معنی دار و تأسف بار» توصيف کرده است. نوشته است که اساساً اين دولت با مديران «بی اعتقاد» و به دور از «درد مردم» که «زندگيشان سراپا خارجی و وارداتی است» هرگز نمی تواند «اقتصاد مقاومتی» را اجرا کند. مديرانی که از «تشر و اخم دشمنان بيرونی می هراسند و جا می زنند» و اعتقادشان اين است که «همهٴ راه ها به غرب و بيرون مرزها ختم می شود». همان کسانی که وقتی با منت و ذلت ۴.۲ميليارد از پولهای بلوکه شده آزاد می شود جشن می گيرند و آن را «فتح الفتوح» می نامند.

در مقابل می بينيم يک مهرهٴ ولايت در مجلس آخوندی به نام آصفری به گونه يی عجيب نوشتن سرمقاله روزنامه باند رفسنجانی يعنی مردم سالاری را به عهده می گيرد تا عبارت پرشکاف «اقتصاد مقاومتی» را به گونه يی کاملاً متضاد تشريح کند. عنوان سرمقاله را «کاهش هزينه های تحريم با تنيده شدن در اقتصاد منطقه» انتخاب می کند و رمز موفقيت را در «توسعه پيوندهای راهبردی با کشورهای منطقه و جهان» می داند.

جنگ بر عبارت پر شکاف و من درآوردی «اقتصاد مقاومتی» در ساير روزنامه های باندها و اظهارات سردمداران هم ديده می شود. رسالت، ارگان مؤتلفه از باندهای ولايت با صراحت بيشتر می نويسد: «نگاه دولت با اقتصاد مقاومتی فاصله زيادی دارد. متأسفانه برخی مشاوران اقتصادی دولت معتقدند تا خارجيها و سرمايه هايشان وارد نشوند توسعه ای در کشور ايجاد نمی شود در صورتی که اين نگاه مغاير با سياستهای اقتصاد مقاومتی است». در مقابل مطبوعات و مهره های باند رفسنجانی آشکار از يک اقتصاد وابسته تحت عنوان «نگاه به بيرون» دفاع می کنند و می نويسند: «بعضی فکر می کنند اقتصاد مقاومتی از طريق ديوار کشی به دور کشور محقق می شود. در جهان کنونی، مقاومت اقتصاد با بده بستان با اقتصاد جهانی، به خصوص منطقه، قابل تحقق است. با اقتصاد منزوی و ايزوله نمی توان دوام آورد».

به نظر می رسد بيان همين نمونه ها برای فهميدن عمق و ابعاد گسترش يابندهٴ جنگ باندها به قدر کافی گويا است و عمق بن بستی را که نظام ولايت فقيه به ويژه در بحران اقتصادی در آن گرفتار است نشان می دهد. بحرانی که با جرعه های بعدی زهر و استمرار مذاکرات اتمی، هرچه بيشتر تشديد خواهد شد.