به گفته وزير خارجه آخوند روحانی، دور بعدی مذاکرات هسته يی ميان رژيم و
1+5روز 29بهمن در ساختمان ملل متحد در وين آغاز خواهد شد. تعيين اين زمان
در مدتی کمتر از يک ماه پس از اجرايی شدن قرارداد اتمی ژنو، نشان دهندهٴ
اشتياق بسيار زياد رژيم است. اکنون باند رفسنجانی و دولت روحانی به شدت در
پی هموار کردن راه هستند تا بتوانند هرچه سريعتر قراداد اصلی زهر خوران را
امضا و به خيال خودشان راه نفسی برای رژيم باز کنند. متقابلاً باند رقيب و
آنها که جادهٴ زهرخوران را مسير هژمونی رفسنجانی می دانند، با تمام قوا
درصدد ايجاد مانع هستند. رسانه های باند رفسنجانی اينها را کاسبان تحريم که
ناکام خواهند ماند، توصيف می کنند. روزنامه مردم سالاری رفتار آنها را در
تيتر «سراب کارشکنيهای هسته ای» خلاصه کرده است. باند رفسنجانی از يک هفته
ماند ه به روز اجرايی شدن قرارداد اتمی، بسيج گسترده يی را برای کنار زدن
کسانی که سعی می کنند جادهٴ زهرخوران را سد کنند، آغاز کرد. 5شماره مصاحبه
زنجيره يی رفسنجانی و سفر آخوند روحانی به خوزستان، بخش عمده يی از اين
بسيج بود که با حملات گسترده رسانه يی همراهی می شد. سفر اخير جهانگيری،
معاون روحانی به قم و گفتگو با آخوندهای دانه درشت و مراجع حکومتی تازه
ترين بخش اين بسيج است. روزنامه های رفسنجانی اين سفر را موفقيت آميز
خواندند و تأييد آخوندهای قم از ادامه مسير زهرخوران را باجملاتی مانند
«دستور اسلام مبنی بر سخن گفتن ليّن با دشمنان» به نمايش گذاشتند.
اما در اين ميان يک اقدام، حرکتی معکوس جلوه می کند: پذيرش رئيس کميسيون امنيت مجلس ارتجاع به عنوان عضو تازه هيأت گفتگوکننده رژيم. روزنامه های حکومتی نوشته اند اين اقدام را لاريجانی، رئيس مجلس ارتجاع پيشنهاد داده و روحانی هم پذيرفته است.
آيا اين همان خواسته اعضای مجلس ارتجاع نيست که پاسدار کوثری، مهرهٴ مهم ولايت آن را دنبال می کرد و هدفش کنترل و مهار هيأت گفتگوکننده بود. اگر اين اقدام امتيازی به باند رقيب باشد، تمام اقدامات رفسنجانی و روحانی در بسيج گسترده شان به باد رفته است، چود در اين صورت مانع تنها بر سر راه زهرخوران قرار نگرفته، بلکه وارد تيم مذاکره کننده شده و نيات باند رفسنجانی را ناکام خواهد گذاشت.
اما اگر نگاهی به سوابق بروجردی، رئيس کميسيون امنيت مجلس آخوندی بکنيم که از طرفداران جدی جام زهر است، متوجه می شويم که از قضا اين اقدام لاريجانی ـ روحانی، قبل از هر چيز برای افسار زدن به تيغ کشهای باند خامنه ای از قبيل همان پاسدار کوثری است. چرا که به اين ترتيب بهانه را از عوامل اين باند در مجلس ارتجاع می گيرد. از کسانی که مرتباً فرياد می زدند چرا متن قرارداد را از ما پنهان می کنيد. زيرا يک عضو مجلس آخوندی که از مهره های مهم باند ولايت بوده، عضو تيم مذاکره کننده شده و از همهٴ جزئيات باخبر خواهد بود و خود پاسخ هر عضو مجلس آخوندی را که خواستار دانستن جزئيات باشد، خواهد داد.
بی سبب نيست که ابراهيم آقا محمدی، يک مهرهٴ ديگر باند ولايت در مجلس ارتجاع که از اين رو دست زدن لاريجانی ـ روحانی برآشفته شده، اين انتخاب را زير سؤال برده و گفته است: «به نظر می رسد در مجلس برخی نماينده تر هستند به طوری که در جلسات تنها رؤسای کميسيون ها صحبت می کنند و تعيين ناظران نيز سليقه يی است»
به اين ترتيب به نظر می رسد عزم باند رفسنجانی ـ روحانی و همدستانشان مثل لاريجانی و ولايتی برای پيمودن هرچه سريعتر مسير جام زهر تا به آخر، کاملاً جزم است و به نظر می رسد که سکوت خامنه ای هم دست آنها را برای عبور از اين جاده باز گذاشته است.
اما در اين ميان يک اقدام، حرکتی معکوس جلوه می کند: پذيرش رئيس کميسيون امنيت مجلس ارتجاع به عنوان عضو تازه هيأت گفتگوکننده رژيم. روزنامه های حکومتی نوشته اند اين اقدام را لاريجانی، رئيس مجلس ارتجاع پيشنهاد داده و روحانی هم پذيرفته است.
آيا اين همان خواسته اعضای مجلس ارتجاع نيست که پاسدار کوثری، مهرهٴ مهم ولايت آن را دنبال می کرد و هدفش کنترل و مهار هيأت گفتگوکننده بود. اگر اين اقدام امتيازی به باند رقيب باشد، تمام اقدامات رفسنجانی و روحانی در بسيج گسترده شان به باد رفته است، چود در اين صورت مانع تنها بر سر راه زهرخوران قرار نگرفته، بلکه وارد تيم مذاکره کننده شده و نيات باند رفسنجانی را ناکام خواهد گذاشت.
اما اگر نگاهی به سوابق بروجردی، رئيس کميسيون امنيت مجلس آخوندی بکنيم که از طرفداران جدی جام زهر است، متوجه می شويم که از قضا اين اقدام لاريجانی ـ روحانی، قبل از هر چيز برای افسار زدن به تيغ کشهای باند خامنه ای از قبيل همان پاسدار کوثری است. چرا که به اين ترتيب بهانه را از عوامل اين باند در مجلس ارتجاع می گيرد. از کسانی که مرتباً فرياد می زدند چرا متن قرارداد را از ما پنهان می کنيد. زيرا يک عضو مجلس آخوندی که از مهره های مهم باند ولايت بوده، عضو تيم مذاکره کننده شده و از همهٴ جزئيات باخبر خواهد بود و خود پاسخ هر عضو مجلس آخوندی را که خواستار دانستن جزئيات باشد، خواهد داد.
بی سبب نيست که ابراهيم آقا محمدی، يک مهرهٴ ديگر باند ولايت در مجلس ارتجاع که از اين رو دست زدن لاريجانی ـ روحانی برآشفته شده، اين انتخاب را زير سؤال برده و گفته است: «به نظر می رسد در مجلس برخی نماينده تر هستند به طوری که در جلسات تنها رؤسای کميسيون ها صحبت می کنند و تعيين ناظران نيز سليقه يی است»
به اين ترتيب به نظر می رسد عزم باند رفسنجانی ـ روحانی و همدستانشان مثل لاريجانی و ولايتی برای پيمودن هرچه سريعتر مسير جام زهر تا به آخر، کاملاً جزم است و به نظر می رسد که سکوت خامنه ای هم دست آنها را برای عبور از اين جاده باز گذاشته است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر