آقای رئيس! نمايندگان محترم! از ديدار با شما خوشوقتم. از توجه شما به مسأله ايران و حقوق بشر ايران سپاسگزارم.
اين امر شناخته شده ايست که در ايران تحت حاکميت آخوندها، چيزی به نام حقوق بشر وجود ندارد. حکومت قانون لازمه احترام به حقوق بشر است، اما اين رژيم و قوانين آن در تعارض ماهوی با قانون بين المللی حقوق بشر است. درحکومت مطلقه ولايت فقيه، انتخابات آزاد وجود ندارد.
شرط کانديدا شدن برای رياست جمهوری و يا نمايندگی مجلس، اثبات نظری و عملی وفاداری به ولی فقيه است. هيچ حزب اپوزيسيونی وجود ندارد. هيچ کس حق مخالفت با رژيم را ندارد. تمامی مطبوعات، تحت کنترل دولت و وزارت اطلاعات رژيم هستند.
در يک کلام، نظام ولايت فقيه که 35سال است بر ميهن ما حکومت می کند، هم در قانون و هم در عمل، بيانيه جهانی حقوق بشر و همه معاهدات بين المللی حقوق بشری را نقض می کند؛ از جمله: پيمان حقوق مدنی و سياسی، پيمان حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، پيمان از بين بردن همه انواع تبعيض عليه زنان، پيمان منع شکنجه، پيمان حقوق کودکان، پيمان حفاظت از حقوق کارگران مهاجر و نظاير آن
نقض سيستماتيک و وحشيانه حقوق بشر، اولين چيزيست که همه باندهای درونی اين رژيم بر سر آن وحدت دارند. در ايران، نقض حقوق بشر، قانون؛ و رعايت حقوق بشر، نقض قانون است!
برعکس تبليغات لابی های آخوندها در خارج کشور، پس از اينکه روحانی روی کارآمده، نه تنها وضع حقوق بشر بهتر نشده، بلکه رژيم آخوندی در ماههای گذشته، درحالی که در خارج ايران با لبخند تلاش می کند جامعه جهانی را فريب بدهد، در داخل ايران، با تشديد اعدام و سرکوب، درصدد کنترل جامعه انفجاری ايران است.
6ماه پس از روحانی، بيش از 400 زندانی، از جمله شماری از زندانيان سياسی در ايران، اعدام شده اند. زندانيان سياسی هم چنان تحت شکنجه و اذيت و آزار قرار دارند و حتی از دسترسی به معالجات پزشکی محرومند. سرکوب در زندانها آنقدر افزايش يافته که ماه گذشته 3000 زندانی، دست به اعتصاب غذا زدند.
درحال حاضر، تعدادی از زندانيان سياسی، بيش از 40روز است که در اعتصاب غذا به سر می برند. هرگونه هواداری يا وابستگی به سازمان مجاهدين، با دستگيری، شکنجه و اعدام همراه است. در ماههای اخير، شمار فزاينده يی از آزاديخواهان از ساير مليتها، از جمله کردها، بلوچها و عربها، اعدام شده اند. فيلترينگ اينترنت تشديد شده است.
از 60 نهاد سرکوب رژيم، 12 نهاد برای عمليات اختناق وکنترل در اينترنت است. ارگانهای امنيتی رژيم، روزانه به طور متوسط 1700نفر را در ايران دستگير می کنند.
روزنامه های دولتی هر روز اخبار اعدامها، دست بريدن در ملأعام، حمله به خانه های مردم و جمع آوری بشقابهای ماهواره يی و نظاير آن را منتشر می کنند، تا فضای رعب و وحشت را درجامعه، مستولی سازند.
عفو بين الملل در روز 4آذر، طی اطلاعيه يی اعلام کرد که 100روز بعد از روی کارآمدن روحانی، وضعيت حقوق بشر در ايران هم چنان وخيم است و می نويسد: به جای شعر و شعار، بايد قدمهای اساسی برای خاتمه دادن به وضعيت ننگين حقوق بشر در ايران، برداشته شود. طی چندهفته گذشته، عفو بين الملل، چندين بيانيه اضطراری در مورد اعدام و شکنجه در ايران صادر کرده است. اما مسأله اينست که ملاها می دانند که هرگونه توقف در اعدام و کاهش سرکوب، به سرعت به سرنگونی تماميت رژيم، راه خواهد برد.
به همين دليل، ما هميشه گفته ايم و تکرار می کنيم که اگر اين رژيم، توان رفرم داشته باشد، ما به غايت از آن استقبال می کنيم، ولی واقعيت اينست که رژيم ملاها، ظرفيت رفرم و احترام به حقوق بشر را ندارد. رئيس دستگاه قضاييه رژيم، هفته گذشته گفت؛ مخالفت با حکم اعدام، مخالفت با اسلام است.
در سه دهه گذشته، 120هزار مخالف سياسی اعدام شده اند. از جمله در سال 1367، 30هزار زندانی سياسی، ظرف فقط چند ماه، قتل عام شدند.
اين کتاب، نامهای 20هزار اعدام شده توسط اين رژيم را گردآورده است. کسانيکه به اين نسل کشی و جنايت عليه بشريت دست زد ه اند، امروز هم جزو مقامهای اصلی اين رژيمند.
اجازه بدهيد بر اين حقيقت تأکيد کنم که آن چه ملاها انجام می دهند، هيچ ربطی به فرهنگ ايران و اسلام ندارد.
بنابراين، نبايد فريب تبليغات ملاها را خورد که می خواهندجنايتهای خود را تحت پوش تفاوتهای فرهنگی و مذهبی توجيه کنند. اين يک توهين به مردم و فرهنگ ايران و هم چنين به اسلام است.
شما می دانيد که اولين منشور حقوق بشر در جهان، در ايران توسط کوروش در سال 538 قبل از ميلاد مسيح نوشته شد. در اين منشور، حقوق شهروندی در همه زمينه ها به رسميت شناخته شده است.
آزادی اديان به رسميت شناخته شده و حتی در دورانی که جمهوری نبود می گويد، اگر ملتی سلطنت من را نخواهد، من بر آنها سلطنت نخواهم کرد. اين منشور در سال 1971 توسط سازمان ملل به شش زبان ترجمه شده است.
هم چنين، سنتهای دموکراتيک و حقوق بشری دکتر مصدق، رهبر نهضت ملی ايران در حکومت دوسال و نيمه اش در دهه 1330، نشان دهنده ظرفيتهای دموکراتيک ايران ماست.
من هم چنين بايد تأکيد کنم که برخلاف تبليغات آخوندها، اسلام دين رحمت و رهايی و برادردی و بر ابری و صلح است. اسلام مبتنی بر آزادی انسان و حق انتخاب آنهاست.
در اسلام، برابری زن و مرد به رسميت شناخته شده است. ما نيز با تکيه بر فرهنگ غنی ايران و ارزشهای اسلام، اعلام کرده ايم که به بيانيه جهانی حقوق بشر، احترام می گذاريم.
حق انتخاب آزادانه همه افراد را فارغ از مذهب، نژاد و جنس، به طور برابر به رسميت می شناسيم. بر همين اساس قانون شريعت ملاها را رد می کنيم.
من هم چنين می خواهم توجه شما را به سرکوب مستمر و گسترده زنان ايران توسط ملاها جلب کنم.
در قوانين ملاها زنان انسانهای درجه دوم محسوب می شوند. قوانين زيادی برای مجازات وحشيانه زنان وجود دارد. سنگسار يکی از آنهاست. هم چنين، شمار زيادی از قوانين به گونه يی است که برای قتل و سرکوب زنان، راه باز می کند. از ابعاد و شدت سرکوب، می توان به ابعاد مقاومت در برابر اين رژيم پی برد.
مظهر اين مقاومت، پايداری 3000 مخالف ايرانی، در زندان ليبرتی در عراق است. به همين دليل، رژيم آخوندی از هيچ تلاشی برای نابودی آنها فروگذار نمی کند.
آنها خواسته مردم ايران برای تغيير را نمايندگی می کنند.
در 10شهريور، به درخواست رژيم ملاها، نيروهای مالکی به کمپ اشرف، حمله کرده، 52تن را کشته و 7تن را به گروگان گرفتند. اين پنجمين حمله مرگبار، عليه آنها بود که تاکنون به شهادت 112تن و مجروح شدن بيش از 1000نفر منجر شده است.
متأسفانه، ايالات متحده آمريکا، اتحاديه اروپا و ملل متحد، بر خلاف تعهدات مکرر خود، برای تأمين امنيت مخالفان ايرانی و يا آزادی گروگانها قدمی برنداشته اند.
از شما انتظار دارم که دولت ايتاليا را ترغيب کنيد که رهبری يک ابتکار انسانی، برای دفاع از حقوق بشر در ايران را به عهده بگيرد.
و به طور مشخص:
ـ پرونده نقض حقوق بشر و اعدامهای خودسرانه توسط اين رژيم را به شورای امنيت ببرد.
ـ معاملات اقتصادی خود با اين رژيم را به توقف اعدامها مشروط سازد.
ـ برای تأمين حفاظت ليبرتی که هر آن در معرض حمله و کشتار است، اقدام کند.
ـ و برای آزادی 7 گروگان، نفوذ خود را به کار گيرد و به عنوان يک اقدام انساندوستانه، شماری از مجاهدان ليبرتی را در ايتاليا به عنوان پناهنده، بپذيرد.
دوستان عزيز!
ما خواهان يک جمهوری بر اساس جدايی دين و دولت، جامعه يی بر اساس احترام به حقوق بشر و لغو حکم اعدام، برابری زن و مرد و يک ايران غيراتمی هستيم.
ما خواهان نظامی هستيم که به طور سيستماتيک، به همه پيمانهای بين المللی حقوق بشر، احترام بگذارد و زمينه اجرای آنها را مانند قوانين جاری کشور، به طور سيستماتيک، فراهم نمايد. من همه شما را به ياری مردم و مقاومت ايران در راستای تحقق اين اهداف عالی فرا می خوانم.
خيلی خوشحال می شوم که نظرات شما را بشنوم و به سؤالات پاسخ بدهم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر