معنی بودجه متکی به زهر؟

جرعهٴ اول زهر بر سرتا پای جسم نظام ولايت فقيه اثر گذاشته است. در خبرهای دو هفته گذشته اين آثار را در زمينه های مختلف مرور کرديم. حالا سؤال اين است که آيا زهر بر بودجه رژيم هم اثر داشته است؟ جواب را می توان از لابه لای مطالب روزنامه های هر دو باند رژيم به دست آورد. روزنامه های باند خامنه ای در راستای جنگ با باند رقيب، با صراحت بيشتری نوشته اند. ارگان بسيج ضدمردمی به نام جوان يکی از بلندگوهای اصلی باند ولايت پرسيده است: آيا «آمريکا مذاکرات ژنو را به بودجه 93 گره می زند؟!» و در جواب نوشته که آمريکا بر اساس توافقات ژنو می تواند اين کار را بکند، يعنی «مذاکرات بعدی را به بودجه» گره بزند. همين روزنامه روز گذشته هم به بودجه پرداخته و نوشته بود بودجه93 «بر اساس تحقق درآمدها خيالی و وابستگی شديد به تحقق وعده های غربی در توافقنامه ژنو دارد». به اين ترتيب اين روزنامه باند خامنه ای جواب سؤال را به طور کامل داده است. حرفش اين است که بدون ادامه مذاکرات و امضای قرارداد نهايی که تنها راه لغو تحريمها است، اساساً منبع درآمدی برای بودجه وجود ندارد و تا وقتی اين قرارداد امضا نشده، آن چه در بودجه آمده «خيالی» و توهم است. بر اساس محاسبة همين روزنامه اگر قرار باشد درآمدهای نفتی بودجه ارائه شده حسن روحانی برای سال93 که 77هزار ميليارد تومان است، محقق شود، با احتساب نفت بشکه يی 100دلار، لازم است روزانه 5/1 ميليون بشکه نفت به فروش برسد که اين حتی بالاتر از وعده هايی است که در توافقنامه ژنو برای آينده داده شده است. سايهٴ همين واقعيت و ابهام و ترديد در روزنامه های باند رفسنجانی نيز ديده می شود. روزنامه حکومتی شرق با اين تيتر بودجه93 را زير سؤال می برد: «موازنه نابرابر است، تورم 40 درصد افزايش حقوق کارمندان 18 درصد». روزنامه حکومتی مردم سالاری از باند رفسنجانی نيز با صراحت بر ضرورت نوشيدن کامل جام زهر برای تحقق بودجه انگشت گذاشته و نوشته: پيشبرد برنامه های اقتصادی در همين بودجه انقباضی مستلزم «رفع محدوديت فروش نفت و سرمايه گذاريهای خارجی است». اين روزنامه تأکيد می کند «موفقيت بلندمدت در زمينه اقتصاد جز در سايه تحقق اين دو مورد قابل دسترس نمی باشد».
به اين ترتيب به اذعان هر دو باند رژيم، منبع اصلی تأمين درآمدهای بودجه به نفت و آن هم به لغوتحريمها وابسته است، لغو تحريمها هم جز از طريق امضای نهايی توافقنامه اتمی با 1+5 امکانپذير نيست. همان توافقنامه يی که کيهان آن را متوقف کننده برنامه هسته يی نظام دانسته است. پس نتيجه می شود که تأمين بودجه يعنی حيات نظام به اين عقب نشينی استراتژيکی رژيم يعنی نوشيدن کامل جام زهر وابسته است. يعنی خامنه ای برای زنده ماندن نظامش جز نوشيدن کامل جام زهر هيچ چاره يی ندارد، زهری که نظامش را به سرعت زمين گير کرده و به سرنوشت محتوم هرچه نزديک تر می کند.