پنجشنبه شب مذاکرات کارشناسی رژيم آخوندی و ۵+۱ موقتاً متوقف شد وتيمها به
کشورهای خود باز گشتند. اين مذاکرات از روز دوشنبه در وين جريان داشت. در
حالی که رسانه های غربی اين توقف را برای مشورت اعلام کردند، مهرهها و
رسانه های رژيم درصدد برآمدند آن را تهديد بهتعطيلی مذاکرات در اعتراض
بهآمريکا وانمود کنند. اعتراض بهاين که چرا خزانهداری اين کشور شمار بيشتری
از شرکتهای مرتبط با رژيم را در ليست سياه تحريمها گذاشته است. و چرا
کنگره و سنای آمريکا درصدد تصويب لايحه تشديد تحريمها هستند. اما اين ژستها
آنقدر بيرمق، ميانتهی و متناقض بود که حتی رسانه های حکومتی هم در زدن
زيرآب آنها درنگ نکردند.
مثلاً در حالی که کيهان خامنه ای نوشته «در پی تحريمهای جديد آمريکا» رژيم «مذاکرات را قطع کرد» و ارگان مؤتلفه يعنی رسالت تيتر زده: «فندک آمريکا زير کاغذ توافقنامه ژنو»، عراقچی، معاون وزارت خارجه رژيم جرأت نمی کند حتی عنوان تهديد به اين ژست بدهد. می گويد: اقدام آمريکا «خلاف روح توافقنامه ژنو» است و «تيم مذاکرهکننده برای مشورت بهتهران بازگشت». يعنی جرأت نمی کند بيش از يکی بهنعل و يکی به ميخزدن حرفی بهزبان بياورد. ساير مهرهها و رسانه های باند رفسنجانی هم مواضعی شبيه به همين دارند. مثلاً سخنگوی وزارت خارجه رژيم گفته است: «اينگونه اقدامات غيرسازنده و خارج از مسير تفاهم انجام شده در ژنو است و مسئوليت عواقب اقدامات نسنجيده تماماً برعهده دولت آمريکا است». اما پاسدار رضايی در ارگان خود (تابناک) بی رحمانه اين ژستهای ميانتهی را برهم زد. او با طرح اين سؤال که «دليل اصلی توقف مذاکرات» وين چه بوده؟ نوشت: «نه عراقچی و نه افخم» (سخنگوی وزارت خارجه رژيم)، هيچکدام توقف مذاکرات را به تحريمها ربطی ندادند و «مطلب صريحی را در اين زمينه بيان نکردند». بعد هم با اشاره به اظهارات مقامات غربی نتيجه گرفته که «هنوز به طور دقيق مشخص نيست در مذاکرات کارشناسی ايران و ۱+۵ چه گذشته و توقف اين مذاکرات تاچه حد به اقدامات تحريمی آمريکا مربوط بوده است».
آنچه سخنگوی وزارت خارجه آمريکا در مورد اين مذاکرات گفته نشان می دهد که تيم بهاصطلاح مذاکرهکننده رژيم حتی نتوانسته همين ژست تو خالی را هم برای طرفهای غربی خود بگيرد. به گفته اين سخنگو مذاکرات خيلی سازنده بوده و هيأتها طبق روال معمول برای مشورت بهپايتختهايشان بازگشتهاند. سخنگوی وزارت خارجه آمريکا افزوده که ما با صراحت گفتهايم که تحريمهای موجود ادامه دارد و نامگذاريهای جديد هم در راستای ادامه همين تحريمها است.
رسوايی اين ژستهای بيرمق آخوندی تازگی ندارد، اما جای يک سؤال باقی است: اين ژستهای ميانتهی چه پيامی دارد؟
دو پيام يا نتيجه متفاوت را می توان از اين رويکرد رژيم گرفت. اول اين که نظام ولايت با تمامی باندهايش تا چه حد ضعيف و ذليل شده که حتی نمی تواند با يک موضع گيری اعتراضی يا تهديد جدی در برابر طرف حسابهايش مانور کند. يعنی از ترس اين که مبادا مذاکرات بهخطر بيفتد و باعث تأخير در شل شدن حلقه طناب بحرانها و تحريمها شود، در اجرای هرگونه مانوری دست بسته است. اکنون تهديد تشديد تحريمها کار رژيم را بهجايی رسانده که طلبکاری بر سر کاسته نشدن از تحريمها را بهفراموشی بسپارد و برای اضافه نشدن آنها دست التماس دراز کند.
دومين نتيجه اثبات مکرر اين واقعيت است که نظام ضدبشری ولايت فقيه تنها زبان زور را می فهمد و در برابر قدرت است که زانو می زند. متقابلاً به محض احساس اندک ترديد و شکاف در طرف مقابل، ظرفيت عظيم فريبکاريش فعال می شود تا بلکه بتواند با عملکردن روی آن شکاف، در راستای «جاهطلبيهای هسته يی»، گامی بهپيش بردارد. منظور متمرکز شدن کنونی دستگاه فريب و نيرنگ آخوندی روی شکاف ميان دولت و کنگره آمريکاست که می خواهد از اين شکاف برای کاستن از فشار و خريدن فرصت استفاده کند. افزايش اخير دود و دمهای رژيم حتی توسط مهرههای باند رفسنجانی و تلاش برای تشديد رو در رويی دولت و کنگره، نتيجه ترديد دولت آمريکا در اعمال قاطعيت هرچه بيشتر در قبال رژيم آخوندی است و اگر شاهد اين هستيم که برای آخوندها رمقی جهت پيشبرد جاهطلبيها باقی نمانده، نتيجه افشاگريهای بيامان مقاومت ايران است که فضای جهانی را عليه اين رژيم برانگيخته و زمينه های مماشات با آن را سوزانده است.
مثلاً در حالی که کيهان خامنه ای نوشته «در پی تحريمهای جديد آمريکا» رژيم «مذاکرات را قطع کرد» و ارگان مؤتلفه يعنی رسالت تيتر زده: «فندک آمريکا زير کاغذ توافقنامه ژنو»، عراقچی، معاون وزارت خارجه رژيم جرأت نمی کند حتی عنوان تهديد به اين ژست بدهد. می گويد: اقدام آمريکا «خلاف روح توافقنامه ژنو» است و «تيم مذاکرهکننده برای مشورت بهتهران بازگشت». يعنی جرأت نمی کند بيش از يکی بهنعل و يکی به ميخزدن حرفی بهزبان بياورد. ساير مهرهها و رسانه های باند رفسنجانی هم مواضعی شبيه به همين دارند. مثلاً سخنگوی وزارت خارجه رژيم گفته است: «اينگونه اقدامات غيرسازنده و خارج از مسير تفاهم انجام شده در ژنو است و مسئوليت عواقب اقدامات نسنجيده تماماً برعهده دولت آمريکا است». اما پاسدار رضايی در ارگان خود (تابناک) بی رحمانه اين ژستهای ميانتهی را برهم زد. او با طرح اين سؤال که «دليل اصلی توقف مذاکرات» وين چه بوده؟ نوشت: «نه عراقچی و نه افخم» (سخنگوی وزارت خارجه رژيم)، هيچکدام توقف مذاکرات را به تحريمها ربطی ندادند و «مطلب صريحی را در اين زمينه بيان نکردند». بعد هم با اشاره به اظهارات مقامات غربی نتيجه گرفته که «هنوز به طور دقيق مشخص نيست در مذاکرات کارشناسی ايران و ۱+۵ چه گذشته و توقف اين مذاکرات تاچه حد به اقدامات تحريمی آمريکا مربوط بوده است».
آنچه سخنگوی وزارت خارجه آمريکا در مورد اين مذاکرات گفته نشان می دهد که تيم بهاصطلاح مذاکرهکننده رژيم حتی نتوانسته همين ژست تو خالی را هم برای طرفهای غربی خود بگيرد. به گفته اين سخنگو مذاکرات خيلی سازنده بوده و هيأتها طبق روال معمول برای مشورت بهپايتختهايشان بازگشتهاند. سخنگوی وزارت خارجه آمريکا افزوده که ما با صراحت گفتهايم که تحريمهای موجود ادامه دارد و نامگذاريهای جديد هم در راستای ادامه همين تحريمها است.
رسوايی اين ژستهای بيرمق آخوندی تازگی ندارد، اما جای يک سؤال باقی است: اين ژستهای ميانتهی چه پيامی دارد؟
دو پيام يا نتيجه متفاوت را می توان از اين رويکرد رژيم گرفت. اول اين که نظام ولايت با تمامی باندهايش تا چه حد ضعيف و ذليل شده که حتی نمی تواند با يک موضع گيری اعتراضی يا تهديد جدی در برابر طرف حسابهايش مانور کند. يعنی از ترس اين که مبادا مذاکرات بهخطر بيفتد و باعث تأخير در شل شدن حلقه طناب بحرانها و تحريمها شود، در اجرای هرگونه مانوری دست بسته است. اکنون تهديد تشديد تحريمها کار رژيم را بهجايی رسانده که طلبکاری بر سر کاسته نشدن از تحريمها را بهفراموشی بسپارد و برای اضافه نشدن آنها دست التماس دراز کند.
دومين نتيجه اثبات مکرر اين واقعيت است که نظام ضدبشری ولايت فقيه تنها زبان زور را می فهمد و در برابر قدرت است که زانو می زند. متقابلاً به محض احساس اندک ترديد و شکاف در طرف مقابل، ظرفيت عظيم فريبکاريش فعال می شود تا بلکه بتواند با عملکردن روی آن شکاف، در راستای «جاهطلبيهای هسته يی»، گامی بهپيش بردارد. منظور متمرکز شدن کنونی دستگاه فريب و نيرنگ آخوندی روی شکاف ميان دولت و کنگره آمريکاست که می خواهد از اين شکاف برای کاستن از فشار و خريدن فرصت استفاده کند. افزايش اخير دود و دمهای رژيم حتی توسط مهرههای باند رفسنجانی و تلاش برای تشديد رو در رويی دولت و کنگره، نتيجه ترديد دولت آمريکا در اعمال قاطعيت هرچه بيشتر در قبال رژيم آخوندی است و اگر شاهد اين هستيم که برای آخوندها رمقی جهت پيشبرد جاهطلبيها باقی نمانده، نتيجه افشاگريهای بيامان مقاومت ايران است که فضای جهانی را عليه اين رژيم برانگيخته و زمينه های مماشات با آن را سوزانده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر