در آستانهٴ سالگرد قيام بزرگ عاشورای سال 88 و در حالی که آثار مرگبار زهر تحميلی ژنو هر روز بيشتر در درون رژيم بارز می شود، با موج تازه يی از ابراز وحشت مواجهيم که سر تا پای نظام ولايت را فراگرفته است. هر يک از مهره های نظام به زبانی و به بيانی اين وحشت را به نمايش می گذارند.
دبير شورای نگهبان رژيم با نگرانی می گويد: هدف «فتنهٴ 88» «براندازی نظام» بود، بنابر اين «ديگر نبايد اين گونه مسائل تکرار شود»، و حتی اگر «در اقليت» باشيم، بايد «نظام» را حفظ کنيم. ارگان باند فاشيستی مؤتلفه (رسالت) هشدار می دهد که نبايد «از سوراخ فتنه دو بار گزيده» بشويم. نمايندهٴ ولی فقيه ارتجاع در کيهان پنهانی و بدون اعلام قبلی به داخل دانشگاه می خزد تا در جلسه يی تحت عنوان «همايش دانشگاه سدی در برابر فتنه»، با ابراز وحشت از تکرار حوادث سال88 بگويد «علت فتنه 88 انتخابات نبود» بلکه انتخابات فقط بهانه بود. بر اساس گزارش رسانه های رژيم اين جلسه با تنش و کشمکش باندی در ميان حضار دستچين شده در داخل سالن به سرعت به پايان رسيد، چون حراستيها و حفاظتيها از حضور دانشجويان خشمگينی که توانسته بودند صفوف آنها را بشکافند و خود را به پشت در بستهٴ سالن برسانند، به شدت وحشت زده بودند. اين در حالی بود که شعارهای «دروغگو، دروغگو» و «مرگ بر مرتجع» و همچنين شعار «مرگ بر منافق» بگوش می رسيد و تبادل می شد. اين صحنه نمود عملی همان ترسی بود که پاسدار شريعتمداری در اظهاراتش به زبان آورده بود.
اينها نمونه هايی بود از موج ابراز وحشت از قيام توسط سردمداران باند خامنه ای. هدف آنها از بيان علنی اين وحشت هشدار به باند رقيب است که اگر دير بجنبی و هرچه زودتر به هژمونی ولايت گردن نگذاری به زودی نه از تاک نشان ماند و نه از تاکنشان.
مثل همين ابراز وحشتها توسط سردمداران و رسانه های باند رفسنجانی هم ديده می شود. البته با زبان خاص خودشان و در در چهارچوب نقشه مسير خودشان. مثلاً رفسنجانی تحت عنوان صحبت در جمع کسانی که «دبيرکل و اعضای هيأت دبيران جامعه اسلامی دانشگاهيان» ناميده شده اند، «مديريت» خامنه ای را در قبال صحنه های مختلف مورد حمله قرار داده و می گويد: «سياستهای محدود کننده و تک صدايی» در حوزه ها، «نتيجه معکوس خواهد داد» ؛ چون «ديگر تفکر و ادبيات افراطی» را کسی نمی پذيرند. منظورش از ادبيات افراطی، حرفها و نقشهٴ مسير باند خامنه ای است. يعنی او هم به زبان خودش به باند رقيب هشدار می دهد که اگر جامهای پياپی زهر را ننوشی و به تقسيم قدرت تن ندهی، در حفظ نظام نتيجه معکوس خواهی گرفت و با قيام مواجه خواهی شد. پيوستگان و مؤتلفان با رفستجانی مثل علی لاريجانی و ولايتی هم، با تأکيد بر ادامه مذاکرات به قيمت هر نوع عقب نشينی، همين هشدارها را تکرار می کنند.
حالا سؤال اين است که چرا اموج ابراز وحشت در درون رژيم تشديد شده و بيش از پيش سر برداشته اند؟ جواب در يک کلام همان است که در يک ماه گذشته از زمان نوشيدن جرعهٴ زهر ژنو شاهد آن هستيم: بر اثر عملکرد زهر تمامی بحرانهای رژيم تشديد شده اند و به ويژه جنگ قدرت در رأس نظام ولايت هر روز شعلهٴ بيشتری می کشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر