سخنرانی سرهنگ کنتول در سنای ايالات متحدهٴ آمريکا تعهدات آمريکا برای حفاظت از مجاهدان اشرفی

آمريکا به وظيفه يی که نسبت به 3000 پناهندهٴ ايرانی ساکن کمپ ليبرتی دارد هنوز عمل نکرده است.
اهميت موضوع برای من اين است که اين يک نمونه ساده ديگر از بحران پناهندگی نيست. آمريکا به طور کتبی رسماً نسبت به آنها متعهد شد که امنيت و سلامت آنها را تأمين کند.

سرهنگ کنتول، از فرماندهان حفاظت اشرف:ژنرال جونز به عمليات ما در سال 2003-2004 اشاره کرد. در سال 2003 من فرمانده ارشد نظامی آمريکا در کمپ اشرف بودم و اظهاراتم، اظهارات شخصی خودم هستند. اين حقيقت دارد که ما با مجاهدين در عراق وارد مذاکره شديم و مجاهدين داوطلبانه توافق کردند که به درخواستهای ما پاسخ مثبت بدهند. آنها هرگز حين عمليات مان شليک نکردند و در آن دوران من با نيروهای ويژه که از منطقه کردستان وارد شدند و اولين نيرويی بودند که با مجاهدين برخورد داشتند، صحبت کردم. در آن دوران، ما به چند حمله کشنده عليه مجاهدين دست زديم و منطقی بود که آنها عليه ما وارد جنگ بشوند، ولی نشدند. آنها تلفاتی داشتند، چند مجاهد در جريان اين حملات کشته شدند ولی واکنش نشان ندادند. آنها تعدادی از ساير قرارگاههايشان در عراق را رها کردند و در کمپ اشرف به طور مسالمت آميز و در همکاری با نيروهای آمريکا يی جمع شدند ما قول داديم از آنها حفاظت کنيم. يکی از جايگزينان من، درگير مذاکراتی بود که به آنها «قول حفاظت» داديم و من می خواستم بگويم کاملاً همان طور که ژنرال جونز سالها پيش سوگند خورد که اين کشور و قانون اساسی ايالات متحده را حفاظت کند، من هم همين کار را کردم و کاملاً با سخنرانان قبلی که همين حرفها را زدند، موافقم و اين يک ضرورت اخلاقی از سوی کشور ماست. اين تعهد، هويت ما را تعريف می کند تا به کسانی که تحت ظلم قرار گرفته اند و نمی توانند از خودشان دفاع کنند، کمک کنيم. حدود سه هزار نفر به خاطر همکاری شان با ايالات متحده حالا در کمپی هستند که به نحو متناقضی کمپ ليبرتی نام دارد. آنها آنجا هستند به خاطر اين که با ما همکاری کردند و ما قول داديم از آنها حفاظت کنيم. لذا، من معتقدم اين امر يک ضرورت اخلاقی است. من همچنين می خواهم برای ثبت در تاريخ بگويم که در جريان عمليات بالکان، در يک نقطه در دوران دولت کلينتون، به اين ضرورت رسيديم که تعدادی از افراد را از بالکان منتقل کنيم و ظرف دو ماه، ما 40هزار نفر را از بالکان به ايالات متحده آورديم و به نيوجرسی برديم و در قرارگاه ديکس اسکان داديم و نهايتاً آنها را بعد از پايان تخاصمات به بالکان بازگردانديم. لذا، اين مسألهٴ نخست است که من معتقدم ما يک مسئوليت اخلاقی داريم و ثانياً اين امری است که به روشنی در توانايی ايالات متحده هست که انجام دهد، در صورتی که چنين اراده يی وجود داشته باشد.