به صد روز و از آن هم بيش، با جان و نه! با بی جان
سرپا ايستاده است و نمی شايد خمانيدش
نگاهش از فشار بی غذايی بی تلألؤ شد
ولی آن شعله را از ديده، کی؟ شايد برانيدش
صدمين روز اسارت هفت گروگان اشرفی رسيد، در حالی که کارزار بزرگ جهانی برای آزادی آنها و تأمين امنيت مجاهدان ليبرتی، هم چنان پرشتاب و پرتکاپو ادامه دارد.
در اثر مبارزه و پايداری مجاهدين و يارانشان و به يمن تلاشهای عظيم اشرفی نخستين، موضوع کارزار به يک مسأله بين المللی تبديل شده و شراره هايش سراسر ايران و چهار گوشهٴ دنيا را فراگرفته است.
خانم مريم رجوی در بخشی از سخنانش در کنفرانس بين المللی پاريس مضمون و جايگاه اين کارزار صد روزه و اعتصاب غذا و تحصنهای اشرفی ها و اشرف نشانها را اين گونه تشريح کرد: «در اين صد روز، اين زنان و مردان از خود گذشته در زندان ليبرتی يا در ميدانها و خيابانهای ژنو، لندن، برلين، اتاوا، ملبورن، رم، استکهلم و واشينگتن از طاقت خود شعله های رزم برافروختند. در اين صد روز نبرد ملت ايران برای آزادی، در قله آگاهی و انتخاب و فداکاريش در اعتصاب جانکاه آنها تجلی يافته است.
آنها نشان دادند که در برابر شقاوت و سرکوب، هر ميزان که باشد، نه تنها تسليم نشده و از ميدان خارج نمی شوند، بلکه بر عکس، سلاح جديدی در برابر دشمن به کار می گيرند و مقاومت و انقلاب و آزادی را به پيش می برند.
درصد روز گذشته، شمعهای فروزان مقاومت ايران، اين چنين شعله های مقاومت يک خلق در زنجير و سرکوب شده را برافروختند.
در صدمين روز نبرد و اعتصاب غذای اعضای اين مقاومت، بايد گفت که حقوق بشر در معنای حقيقی و در نقطهٴ کمالش در نبرد انسانهايی زنده و جوشان است که فراتر از جانبازی به مبارزه يی بی چشمداشت و به مقاومت به هر قيمت، قيام کرده اند. مقاومت برای نگاهبانی از ارزشهای والای انسانی و مقاومت برای نگاهبانی از ارزش حقوق بشر
ما عهد می بنديم که شعله های رزم و پيکار برای احيای حقوق بشر و آزادی ايران را به هر قيمت زنده نگهداريم».
در کنفرانس بين المللی در پاريس نائومی توتو دختر و دستيار اسقف اعظم دزموند توتو خطاب به اعضا و حاميان مقاومت گفت: «هرگز تسليم نشويد چون دشنامهايی که جهان امروز به شما می زند هيچ ربطی به مبارزه شما ندارد. درستی مبارزه شما در خود مبارزه تان است».
سخنرانی شهردار نيويورک در سال 2001 هم حاوی نکات مهم و برجسته يی بود؛ رودی جوليانی که به شدت از عمل نکردن آمريکا و ملل متحد به تعهداتشان در قبال اشرفی ها به خشم آمده بود، چنين گفت:
«ما در زمانی اين جا گردهم آمديم که نجات جان افرادی که صدای ما را می شنوند در خطر است. ما اين جا در پاريس و در امان هستيم. به ما قول حفاظت داده نشده بود اما ما در امان هستيم! به آنها قول حفاظت داده شد اما در معرض خطر جانی هستند. بنابراين سلامتی و امنيت آنها مهم ترين مسأله است... .
اين مسير طولانی است، اين مسير خطرناکی است، اين مسيری است که سايرين طی کردند، اما وقتی که آرمان آزادی زنده است، وقتی که چنين حمايتی داريد، وقتی که رهبر مصممی هم چون خانم رجوی داريد، و وقتی که افرادی داريد که حاضرند برای آزادی جانشان را فدا کنند، آزادی پيروز خواهد شد و برای ايران نيز چنين خواهد شد»..

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر